க்ராணி: கதை சொல்லும் பாட்டியல்ல… கதறவிடும் பாட்டி!

பொதுவாக ‘பாட்டி’ என்றாலே நம் நினைவுக்கு வருவது அன்பும், அரவணைப்பும், தூங்குவதற்கு முன் சொல்லும் அழகான தேவதைக் கதைகளும் தான். ஆனால், இயக்குனர் விஜய குமாரன் அந்த பிம்பத்தை அப்படியே தலைகீழாக மாற்றி, ரத்தமும் சதையுமான ஒரு திகில் வேட்டையை ‘க்ராணி’ (Granny) மூலம் வழங்கியிருக்கிறார்.

கதைக்களம்: அமைதிக்கு பின்னே ஒளிந்திருக்கும் ஆபத்து!

லண்டனில் ஐடி வேலையில் போரடித்ததால், தனது பூர்வீக கிராமத்திற்கு மனைவி மற்றும் செவித்திறன் குறைபாடுள்ள இரண்டு குழந்தைகளுடன் குடிபெயர்கிறார் ஆனந்த் நாக். முன்னோர்கள் வாழ்ந்த அந்த அடர்ந்த காட்டுப்பகுதி பங்களாவில் விவசாயம் செய்ய நினைக்கும் அந்த குடும்பத்திற்கு, ஆரம்பமே அதிர்ச்சியாக அமைகிறது.

வீட்டு வாசலில் மயங்கி விழும் ஒரு மர்மமான மூதாட்டியை (வடிவுக்கரசி) மனிதாபிமானத்தோடு உள்ளே அழைத்து வருகிறார்கள். அதே நேரத்தில், அந்த ஊரில் சிறு குழந்தைகள் கொடூரமாகக் கொல்லப்பட்டு, அவர்களின் இதயம் திருடப்படும் வழக்கை போலீஸ் அதிகாரி திலீபனும், கான்ஸ்டபிள் சிங்கம்புலியும் விசாரிக்கிறார்கள். அந்த மூதாட்டி யார்? குழந்தைகளுக்கும் அவருக்கும் என்ன சம்பந்தம்? 30 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை பூக்கும் அந்த மர்மப் பூவின் ரகசியம் என்ன? இதுதான் க்ராணியின் அதிரவைக்கும் மீதிக்கதை!

நடிப்பு: மிரட்டியெடுத்த ‘ஒச்சாயி’ பாட்டி!

நீண்ட இடைவேளைக்குப் பிறகு வடிவுக்கரசிக்கு இது ஒரு ‘மாஸ்’ மீளுருவாக்கம். 108 வயது முதியவர் தோற்றத்தில், அதீத ஒப்பனையுடன் அவர் வரும் காட்சிகள் ஒவ்வொன்றும் பீதியைக் கிளப்புகின்றன. வசனமே பேசாமல், வெறும் பார்வையாலும் உடல்மொழியாலும் அவர் காட்டும் வெறித்தனம் தியேட்டரை அதிர வைக்கிறது.

• ஆனந்த் நாக் & அபர்ணா: ஒரு பதற்றமான தம்பதியாகத் தங்களின் பங்கைச் சரியாகச் செய்துள்ளனர்.

• திலீபன்: போலீஸ் அதிகாரியாகக் கம்பீரம் காட்டுகிறார்.

• சிங்கம்புலி: வழக்கமான காமெடி ரோல் என்று நினைத்தால், கிளைமாக்ஸில் அதிரடித் திருப்பம் கொடுத்துக் கைதட்டல் பெறுகிறார்.

• குழந்தை நட்சத்திரங்கள்: மாஸ்டர் கன்ஷியாம் மற்றும் பேபி சாண்ட்ரியா ஆகியோரின் நடிப்பு, குறிப்பாகச் செவித்திறன் குறைபாடுள்ளவர்களாக அவர்கள் வெளிப்படுத்தும் உணர்வுகள் கதையின் கனத்தைக் கூட்டுகின்றன.

தொழில்நுட்பம்: திகிலுக்கு உயிர் கொடுத்த இசை மற்றும் ஒளிப்பதிவு!

படத்தின் முதுகெலும்பாக இருப்பது தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களின் உழைப்புதான்.

• இசை: டாக்டர் செல்லையா பாண்டியனின் பின்னணி இசை, அமானுஷ்யக் காட்சிகளுக்குப் பெரும் பலம் சேர்த்துள்ளது. சில இடங்களில் இதயத்துடிப்பை எகிற வைக்கும் சத்தம் நம்மை இருக்கையின் நுனிக்குக் கொண்டு செல்கிறது.

• ஒளிப்பதிவு: ஏ.மணிகண்டனின் கேமரா அந்தப் பழைய பங்களாவையும், காட்டின் இருளையும் மிகத் தத்ரூபமாகப் படம்பிடித்துள்ளது. குறிப்பாக, ‘க்ராணி’யின் பார்வையில் (Point of View) காட்டப்படும் காட்சிகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்ட லென்ஸ்கள் புதுமையான அனுபவத்தைத் தருகின்றன.

• படத்தொகுப்பு: எம்.எஸ்.கோபி, மூன்று வெவ்வேறு கோணங்களில் நகரும் கதையைச் சிதைக்காமல் நேர்த்தியாகத் தொகுத்திருக்கிறார்.

இயக்கம்: அம்புலிமாமா பாணியில் ஒரு ஹாரர் ட்ரீட்!

இயக்குநர் விஜய குமாரன், குழந்தைகளுக்குச் சொல்லப்படும் மாய மந்திரக் கதைகளை இன்றைய சூழலுக்கு ஏற்ப ஒரு த்ரில்லராக மாற்றியதில் வெற்றி கண்டுள்ளார். 30 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை பூக்கும் பூ, இளமையைத் தக்கவைக்க இதயத்தை உண்ணும் மாந்திரீகம் என ஒரு ‘ஃபேண்டஸி’ கலந்த ஹாரர் ஜானரை நேர்த்தியாகக் கையாண்டுள்ளார்.

குறிப்பிடத்தக்கக் காட்சி: மூதாட்டி மின்னல் வேகத்தில் மறைவதும், திடீரென விஸ்வரூபம் எடுத்து நிற்பதும் குழந்தைகளைத் தாண்டி பெரியவர்களையும் ஒரு நிமிடம் மிரள வைக்கும்.

படம் எப்படி உள்ளது?

சில இடங்களில் லாஜிக் மீறல்களும், இரண்டாம் பாதியில் லேசான சுணக்கமும் இருந்தாலும், ஒரு புதுமையான திகில் கதையைத் தந்த விதத்தில் ‘க்ராணி’ ஈர்க்கிறாள்.

பிளஸ் பாயிண்ட்ஸ்:

• வடிவுக்கரசியின் அசாத்திய நடிப்பு.

• மிரட்டலான பின்னணி இசை மற்றும் ஒளிப்பதிவு.

• விறுவிறுப்பான கிளைமாக்ஸ்.

மைனஸ் பாயிண்ட்ஸ்:

• சாதி வெறி கொண்டவராக வரும் கஜராஜின் கதாபாத்திரம் கதைக்கு எவ்வித உதவியும் செய்யவில்லை.

• குழந்தைகளின் இதயத்தைத் தின்னும் கான்செப்ட் சற்று அதிகப்படியான கற்பனையாகத் தோன்றலாம்.

மொத்தத்தில்:

‘க்ராணி’ – இனிமேல் உங்கள் வீட்டுப் பாட்டி கதை சொன்னால் கூட இந்த ஒச்சாயி பாட்டியின் முகம் தான் ஞாபகத்திற்கு வரும்! ஹாரர் பட விரும்பிகளுக்கு இது ஒரு தரமான விருந்து.