பீப்: திரை விமர்சனம்
புகைப்படங்களை உற்றுநோக்கி, அதில் உறைந்திருக்கும் மனித உணர்ச்சிகளையும் மறைக்கப்பட்ட நுண் விவரங்களையும் கணப்பொழுதில் கண்டறியும் விசேஷ மன ஆற்றல் (Photosensory Ability) கொண்டவன் இளந்தேவன் (ராகவ்). எளிய பின்னணியைக் கொண்ட இவனுக்கு, பாலியல் தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ள பெண் ஒருவருடன் இயல்பான நட்பு மலர்கிறது.
திடீரென அப்பெண் மர்மமான முறையில் படுகொலை செய்யப்பட, பழி இளந்தேவன் மீது விழுகிறது. காவல்துறையின் கடுமையான விசாரணைக்கு இடையே, தான் நிரபராதி என்பதை நிரூபிக்கவும், உண்மையான கொலையாளியை அடையாளம் காட்டவும் அவன் துப்பறியத் தொடங்குகிறான். தற்காப்புக்கோ அல்லது தாக்குதலுக்கோ எவ்வித வன்முறை ஆயுதங்களையும் ஏந்தாமல், தன் மூளையையும் புகைப்படப் பகுப்பாய்வுத் திறனையும் மட்டுமே ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தி இந்தச் சிக்கலை அவன் எவ்வாறு அவிழ்க்கிறான் என்பதே ‘பீப்’.
-
ராகவ் ரங்கநாதன்: மெலிந்த உடலமைப்பு, பரபரக்கும் கூர்மையான கண்கள் என இளந்தேவன் கதாபாத்திரத்திற்குத் தேவையான பதற்றத்தையும் சுறுசுறுப்பையும் மிகச் சரியாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார். புகைப்படங்களை ஆராயும்போது அவரது பார்வையில் தெரியும் கவனக் குவிப்பு சிறப்பு.
-
யாமினி லெஷ்மணன்: பாலியல் தொழிலாளி கதாபாத்திரத்தை எந்தவித குற்ற உணர்ச்சியுமின்றி, ‘நான் இப்படித்தான்’ என்ற கம்பீரத்துடனும் உற்சாகத்துடனும் இயல்பாகக் கையாண்டு கவனத்தை ஈர்க்கிறார்.
-
இலா சண்முக சுந்தர் (இயக்குநர் / நடிகர்): விலைமாதுவுடன் இருக்கும்போது மனைவி வந்துவிடத் தவிக்கும் தவிப்பாகட்டும், கண்ணெதிரே ஒரு உயிர் பிரியும்போது துளியும் பதற்றமின்றி கடந்து செல்லும் இயல்பாகட்டும்—அவரது நடிப்பு மிகவும் இயல்பாகவும் அழுத்தமாகவும் அமைந்துள்ளது.
-
நிதீஷ் வீரா: சந்தேக நபராக இருக்கும் கதாநாயகன், காவல்துறையை விடத் தீவிரமாகத் துப்பறியும்போது அதற்குத் தேவையான ஒத்துழைப்பை நல்கும் எளிமையான இன்ஸ்பெக்டராக மறைந்த நிதீஷ் வீரா தனது அனுபவ நடிப்பை வழங்கியுள்ளார்.
-
பிற நடிகர்கள்: பிரேர்னா கண்ணா தனக்குக் கிடைத்த சில முக்கியக் காட்சிகளில் நிறைவான நடிப்பைத் தந்துள்ளார். மேலும், ‘தூக்கில் தூங்கியவர்’ என கிண்டலுக்கு ஆளாகும் நபர் முதல் கதாநாயகனின் நண்பர்கள் குழு வரை அனைவரும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேலையை நேர்த்தியாகச் செய்துள்ளனர்.
ஒளிப்பதிவு
பிரதீப் பத்மகுமாரின் ஒளிப்பதிவு இப்படத்திற்குப் பெருமளவில் பலம் சேர்க்கிறது. குறிப்பாக, கதாநாயகன் புகைப்படங்களைக் கூர்ந்து கவனித்து, அந்தப் புகைப்படங்கள் எடுக்கப்பட்ட தருணங்களை மனக்கண் முன் காட்சிகளாக விரித்துப் பார்க்கும் இடங்களைச் சிறப்பான கோணங்களில் படமாக்கியுள்ளார். இருண்ட சூழல்கள், துப்பறியும் களங்கள் மற்றும் கதாபாத்திரங்களின் முகப் பாவனைகளை மிக நெருக்கமாகக் காட்டி படத்தின் த்ரில்லர் மூடைத் தக்கவைக்க உதவுகிறது.
இசை
பிரசாந்த் விஹாரியின் இசையமைப்பு கதையின் நகர்வுக்குப் பெரிதும் துணைநிற்கிறது. இது ஒரு கிரைம் த்ரில்லர் என்பதால், தேவையில்லாத பேரிரைச்சல் பாடல்களைத் தவிர்த்து, காட்சிகளின் கனத்தை உயர்த்தும் பின்னணி இசையில் மட்டும் கவனம் செலுத்தியுள்ளார். நாயகன் தனது பகுத்தறிவுத் திறனைப் பயன்படுத்தும் தருணங்களில் ஒலிக்கும் இசை காட்சிகளுக்குத் தேவையான விறுவிறுப்பைக் கூட்டுகிறது.
எடிட்டிங்
படத்தின் முதல் பாதி சற்று மெதுவாக நகர்ந்தாலும், கொலை மர்மம் மற்றும் துப்பறியும் காட்சிகள் தொடங்கும் இடத்திலிருந்து படத்தொகுப்பு சுதாரித்துக் கொள்கிறது. கடந்த கால நினைவுகள் மற்றும் புகைப்படங்களின் வழியே விரியும் காட்சிகளை குழப்பமில்லாமல் தற்போதைய நிகழ்வுகளோடு இணைத்த விதம் பாராட்டுக்குரியது. இருப்பினும், படத்தின் ஆரம்பக் காட்சிகளில் இன்னும் சிறிது கத்தரி போட்டிருந்தால் திரைக்கதை மேலும் வேகம் பெற்றிருக்கும்.
இயக்கம்
இயக்குநர் இலா சண்முக சுந்தர், வழக்கமான ரத்தக் களரி மற்றும் துப்பாக்கிச் சூடு கொண்ட த்ரில்லர் படங்களிலிருந்து விலகி, “மூளைக்கும் அறிவிற்கும் வேலை கொடுக்கும் ஒரு புலனாய்வு” கதையைத் தேர்ந்தெடுத்ததற்காகப் பாராட்டப்பட வேண்டியவர். கதாபாத்திரமைப்பு மற்றும் சமூகத்தின் வெவ்வேறான மனிதர்களைக் கையாண்ட விதம் இயல்பாக உள்ளது.
ஆனால், கதாநாயகனுக்கு இருக்கும் இந்த அரிய ‘ஸ்பெஷல் பவரை’ வைத்து திரைக்கதையில் இன்னும் பல விறுவிறுப்பான திருப்பங்களையும், சுவாரஸ்யமான காட்சிகளையும் அமைத்திருக்கலாம். மாபெரும் சாத்தியக்கூறுகள் கொண்ட ஒரு கருவை, இன்னும் கொஞ்சம் மெருகேற்றி இருந்தால் படம் உச்சத்தை எட்டியிருக்கும்.
ஃபைனல் கமெண்ட்:
அதிக வன்முறைகள் இல்லாத, அறிவுப்பூர்வமான மற்றும் வித்தியாசமான த்ரில்லர் திரைப்படங்களை விரும்பும் ரசிகர்களுக்கு இந்த ‘பீப்’ ஒரு நல்ல முயற்சி!

