99/66: அமானுஷ்யமா, அமுல் பேபி கதையா?

காலங்காலமாகப் பேய்கள் என்றாலே பழிவாங்கும், ரத்தம் குடிக்கும் என்று பார்த்த நமக்கு, “நானும் நல்லவன் தான்டா” என்று அக்மார்க் ‘புத்தர்’ வேடம் போடும் ஒரு பேயை அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறது இந்த 99/66.

 கதை: அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் ஒரு ஆன்மீகத் த்ரில்லர்!

கணவன் சபரியுடன் புது பிளாட்டில் குடியேறுகிறார் ரக்ஷிதா. அங்கே ஸ்வேதா என்றொரு ‘அமானுஷ்ய’ தோழி கிடைக்கிறார். ஒரு பக்கம் கணவன் சபரி, ரக்ஷிதாவை எமன் போலக் கொல்லத் துடிக்கிறார்; இன்னொரு பக்கம் இந்தக் கட்டிடத்தில் ஒரு ஆத்மா ‘பீதி’ கிளப்புகிறது. கடைசியில் பார்த்தால், அந்தப் பேயே ஒரு மென்மையான ‘நல்ல பேய்’ தானாம். பழிவாங்க வேண்டிய நேரத்தில் கூட “அவனை மன்னிச்சுடுங்கப்பா” என்று ஸ்வேதா சொல்லும் போது, இது த்ரில்லர் படமா இல்ல ‘அன்பே சிவம்’ பார்ட் 2-வா என நமக்கே சந்தேகம் வந்துவிடுகிறது!

நடிகர்கள்: நாடகப் பாணியில் ஒரு நடிப்புத் திருவிழா!

• ரக்ஷிதா மகாலட்சுமி: சீரியல் ராணியான ரக்ஷிதாவுக்குப் படத்தில் ‘ஓங்கு தாங்கான’ தோற்றம் இருந்தாலும், அவரது நடிப்பு பல இடங்களில் ஒரு மெகா சீரியலைப் பார்ப்பது போன்ற உணர்வைத் தந்துவிடுகிறது. பாவம், கணவன் தன்னைக் கொல்லப் பார்க்கிறான் என்பது தெரியாமல் அவர் காட்டும் அந்த ‘அப்பாவித்தனம்’ நம்மைப் பரிதாபப்பட வைக்கிறது.

• ஸ்வேதா & சபரி: ஸ்வேதா கதாபாத்திரம் அளவுக்கு அதிகமான நன்மையை போதிப்பதால், ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் ‘கொஞ்சம் ஓவரா இல்லையோ?’ எனத் தோன்றுகிறது. சபரியின் உடற்கட்டு ரக்ஷிதாவைத் தூக்கும் அளவுக்கு இல்லை என்றாலும், வில்லத்தனத்தில் ‘முயற்சி’ செய்திருக்கிறார்.

• காமெடி டீம்:   சாம்ஸ்  உள்ளிட்ட என ஒரு பட்டாளமே இருந்தும், வழக்கம்போல அவர்கள் ஜோக்குகளுக்கு அவர்கள் மட்டுமே சிரிக்கிறார்கள். நம்மை சிரிக்க வைக்க அவர்கள் எடுத்த முயற்சி ‘பரிதாபமாக’ முடிந்துவிட்டது.

• கே.ஆர். விஜயா: அந்த காலத்துத் தெய்வம், இந்த காலத்துச் சாமியாரிணியாக வந்து ‘தெய்வ வாக்கு’ சொல்லிப் படத்தை ஒரு வழியாக முடித்து வைக்கிறார்.

 இசை & இயக்கம்: சகலகலாவல்லவன் அவதாரம்!

இயக்குநர் எம்.எஸ். மூர்த்தி அவர்களே தான் தயாரிப்பு, இசை, பாடல், நடிப்பு என எல்லா ஏரியாக்களிலும் புகுந்து விளையாடியிருக்கிறார். ‘புத்தம் சரணம் கச்சாமி’ பாடல் மட்டும் கொஞ்சம் மெய்சிலிர்க்க வைக்கிறது. ஆனால், இயக்குநராக அவர் முதல் பாதியில் போட்டிருக்கும் ‘முடிச்சுகள்’ புரியாமல் மண்டை காய்ந்து போகிறோம். இரண்டாம் பாதியில் தான் “ஆகா.. இதுதான் கதையா?” என நமக்கே ஞானோதயம் பிறக்கிறது.

 ஒளிப்பதிவு: கலர்ஃபுல் பயம்!

சேவிலோ ராஜாவின் ஒளிப்பதிவு மட்டும் தான் படத்தில் கொஞ்சம் ‘ரிச்’ லுக் தருகிறது. பயமுறுத்த வேண்டிய காட்சிகளைக் கூட வண்ணமயமாகக் காட்டி, “பேயைப் பார்த்தால் பயப்படாதீங்க, ரசிங்க” எனச் சொல்லாமல் சொல்கிறார்.

மொத்தத்தில்:

99/66 – அன்பே புத்தம் – முதல் பாதி ஒரு ‘புரியாத புதிர்’, இரண்டாம் பாதி ஒரு ‘உருக்கமான சீரியல்’. அமானுஷ்யப் படத்தில் லாஜிக் பார்ப்பதே தவறு தான் என்றாலும், இந்த அளவுக்கு ‘நாடகத்தனமான’ நடிப்பும், மிக மெதுவான திரைக்கதையும் படத்தை ஒரு ஆவரேஜ் ரகமாக மாற்றிவிட்டது.

பாட்டம் லைன்: பேய் அடிக்கும்னு பார்த்தா, பாடம் எடுக்குதுப்பா!