வித் லவ்: நெஞ்சைக் கிள்ளும் நிஜமான காதல் மேஜிக்!

சௌந்தர்யா ரஜினிகாந்த் மற்றும் மகேஷ் ராஜ் பசிலியான் இணைந்து தயாரிக்க, அறிமுக இயக்குநர் மதன் உருவாக்கத்தில் வெளியாக இருக்கிறது, வித் லவ்.

திரைக்கதையில் மேஜிக் செய்து ‘டூரிஸ்ட் ஃபேமிலி’ மூலம் தேசிய விருதை எட்டிப்பிடித்த அபிஷன் ஜீவிந்த், இந்தப் படத்தின் மூலம் கதாநாயகனாக விஸ்வரூபம் எடுத்திருக்கிறார். பள்ளிப் பருவத்து நினைவுகளைப் பசுமையாகத் தட்டி எழுப்பும் ஒரு மென்மையான காதல் ஓவியமாக இப்படம் மிளிர்கிறது.

பெரியவர்கள் திருமணத்தை நிச்சயிக்கிறார்கள்.  அனஸ்வரா ராஜனும் அபிஷன் ஜீவிந்தும் பேசிக்கொண்டதோ தங்களது பழைய காதலைப் பற்றி! துருப்பிடிக்காத அந்த முதல் காதல் நினைவுகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளும்போதே, அனஸ்வராவுக்கு ஒரு சுவாரசியமான யோசனை பிறக்கிறது. “நாம ஏன் நம்ம பழைய காதலைத் தேடி ஒரு பயணம் போகக்கூடாது?” என்பதே அது.

அப்படித் தொடங்கிய அந்தத் தேடுதல் வேட்டையில், புதைந்து கிடந்த மகிழ்ச்சியான தருணங்களும், மனதை ரணமாக்கிய வலிமிகுந்த நினைவுகளும் மீண்டும் உயிர் பெறுகின்றன. தொலைந்து போன காதலைத் தேடிச் சென்ற இந்தத் துள்ளலான பயணம், இவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் ஒரு புதிய காதலைத் துளிர்விடச் செய்ததா இல்லையா என்பதை, நம் ஒவ்வொருவரின் மனதிலும் இருக்கும் அந்த ‘முதல் காதல்’ மேஜிக்கோடு சொல்லும் ஒரு அழகான ஃபீல்-குட் அனுபவமே ‘வித் லவ்’.

நாயகனாக அவதரித்திருக்கும் அபிஷன் ஜீவிந்த், நகைச்சுவை மற்றும் உணர்ச்சிகரமான காட்சிகளில் முதிர்ச்சியான நடிப்பை வெளிப்படுத்தி வியக்க வைக்கிறார். “ஸ்கூல் யூனிஃபார்ம் போட்டால் அந்தப் பள்ளிப் பருவத்துத் துறுதுறுப்பு… ஜீன்ஸ்-டீசர்ட் அணிந்தால் இந்த இளமைப் பருவத்து வசீகரம்! இந்த இரண்டு தோற்றங்களிலுமே கச்சிதமாகப் பொருந்துவதோடு மட்டுமல்லாமல், தனது எதார்த்தமான நடிப்பால் ஒவ்வொரு காட்சியிலும் நம்மை ரசிக்க வைக்கிறார்.”

அவருக்கு இணையாக மலையாள வரவு அனஸ்வரா ராஜன், தனது வசீகரமான நடிப்பால் படத்திற்குப் பெரும் பலம் சேர்த்துள்ளார்.

“திரை முழுவதும் அந்த எளிமையான அழகு… கூடவே அசத்தலான நடிப்பு என அனஸ்வரா ராஜன் ஆங்காங்கே ஸ்கோர் செய்கிறார்! ‘சொல்லாத காதலைச் சொல்லப் போகிறேன்’ எனத் தொடங்கும் அவரது அந்தப் பிடிவாதமான தேடலும், பயணத்தில் மெல்ல மாறும் அவரது மன ஓட்டங்களும் பேரழகு.  அனஸ்வராவைத் திரை முழுவதும் ரசித்துக் கொண்டே இருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது.

ஆனால் அவரது வசன உச்சரிப்பு மட்டும் லேசாக இடிக்கிறது.  அத்தனை சிறப்பான உடல் மொழிக்கும், உணர்ச்சிகளுக்கும் வேறு ஒரு டப்பிங் குரல் இருந்திருந்தால், அந்தப் பாத்திரம் இன்னும் கூடுதல் பொலிவோடும் கவித்துவமாகவும் இருந்திருக்கும்.

அனிஷாவாக வரும் காவ்யா அனில், திரையில் தோன்றுவது சில நிமிடங்களே என்றாலும், பார்வையாளர்களின் ஆழ்மனதில் உறங்கிக் கிடக்கும் முதல் காதல் நினைவுகளைத் தன் நடிப்பால் மெல்லக் கீறிவிடும் மேஜிக்கைச் செய்திருக்கிறார்.

அபிஷனின் தந்தையாக வரும் தேனி முருகன், வாத்தியாராக மிரட்டும் சரவணன், கலகல நண்பர்களான ஹரிஷ் குமார், சச்சின் நாச்சியப்பன், சித்தார்த் மற்றும் அனஸ்வராவின் தோழிகளான டிம்பிள் கண்ணா, சாச்சனா, அக்காவாக வரும் ஆர்.ஜே.ஆனந்தி எனப் படத்தில் வரும் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் ஒரு துண்டுச் சீட்டு போல வந்து போனாலும், திரைக்கதையில் அவர்கள் ஏற்படுத்திய பாதிப்பு என்னவோ ஒரு பெரிய நாவலைப் படித்த உணர்வைத் தருகிறது!

ஷான் ரோல்டனின் இசை படத்தின் ஆன்மாவாகத் துடிக்கிறது; பாடல்களும் பின்னணி இசையும் காட்சிகளுக்குப் புது உயிர் கொடுத்து இருக்கிறது. குறிப்பாகப் படத்தின் ஆன்மாவாக விளங்கும் பள்ளிப் பருவ நினைவுகளைத் தூண்டும் காட்சிகள் மற்றும் உணர்ச்சிகரமான தருணங்களில் அவரது பின்னணி இசை மிகச் சிறப்பாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

ஸ்ரேயாஸ் கிருஷ்ணாவின் ஒளிப்பதிவு ஒவ்வொரு பிரேமிலும் கவித்துவத்தைப் படம்பிடித்துக் காட்டியுள்ளது. இவரதுகேமரா கூட சில இடங்களில் காதல் பேசியிருக்கிறது.

படத்தொகுப்பாளர் சுரேஷ் குமார், ஒரு செதுக்கிய சிற்பம் போல இரண்டு கதாபாத்திரங்களின் பயணத்தை மிக நேர்த்தியாகக் கையாண்டிருக்கிறார். எங்கே கத்தரி போட வேண்டும், எங்கே காட்சிகளை நகர்த்த வேண்டும் என்பதில் அத்தனை தெளிவு! கதையின் ஓட்டத்தைச் சற்றும் தொய்வில்லாமல், அதே சமயம் சுவாரஸ்யம் குறையாமல் செதுக்கியிருப்பதன் மூலம் ஒரு அழகான திரை அனுபவத்தைச் சாத்தியமாக்கியிருக்கிறார்.

இயக்குநர் மதன், ஒரு அறிமுக இயக்குநருக்கான சுவடு தெரியாத வண்ணம் மிகத் தெளிவான மேக்கிங்கில் முத்திரை பதித்துள்ளார். எமோஷனல் காட்சிகளை மிகைப்படுத்தாமல் கையாண்ட விதம் பாராட்டுக்குரியது. ஒரு நாவலைப் படிக்கும் சுவாரஸ்யத்தை நுணுக்கமான காட்சிகளால் திரையில் கடத்தியுள்ளார்.

நிச்சயமாக, இயக்குநரின் பணியையும் படத்தின் ஆன்மாவையும் பிரதிபலிக்கும் வகையில், இதோ அந்தத் துள்ளலான வரிகள்:

எழுதி இயக்கியிருக்கும் மதன், ‘முதல் காதல்’ எனும் எக்காலத்திற்கும் பொருந்தும் மேஜிக்கை மையக்கருவாகக் கையாண்டிருக்கிறார். தமிழ் சினிமாவில் ஏற்கனவே பார்த்த சில சாயல்கள் ஆங்காங்கே தென்பட்டாலும், இன்றைய ஜெனரேஷன் இளைஞர்களுக்குப் பிடிக்கும் வகையில் காட்சிகளை செதுக்கி, ஆடியன்ஸை சீட் நுனியில் அமரவைப்பதில் ஜெயித்திருக்கிறார்.

காலங்கள் உருண்டோடினாலும், முதல் காதலின் சுவடுகள் மட்டும் எப்போதும் அழியாது என்பதை நாயகன், நாயகி மட்டுமன்றி மற்ற கதாபாத்திரங்கள் மூலமும் அழுத்தமாகச் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குநர். அந்த நினைவுகளை வெறும் வலியாக மட்டுமே காட்டாமல், ஒரு புன்னகையோடு கடந்து செல்லக்கூடிய இனிமையான தருணங்களாக மாற்றி, நம்மை இரண்டு மணி நேரம் ஒரு காதல் உலகிலேயே மிதக்க வைத்திருக்கிறார்.

மொத்தத்தில், ‘வித் லவ்’ – காதலர்கள் ஒருவேளை தோற்றுப் போகலாம், ஆனால் அந்தத் தூய்மையான காதல் உணர்வு ஒருபோதும் தோற்பதில்லை என்பதை ஒரு அழகான கவிதையாகத் திரையில் வடித்துள்ளது.

 இந்த காதலர் தினக் கொண்டாட்டத்திற்குத் திரையரங்குகளில் தவறவிடக்கூடாத ஒரு ஃபீல்-குட் கிளாசிக் இது என்பதில் சந்தேகமில்லை.

ரேட்டிங்: 4.1/5