ஃப்ளாக் (FLAG): விமர்சனம்: ராயல் சல்யூட்!

சினிமா என்பது வெறும் பொழுதுபோக்கு மட்டுமல்ல, அது மனதைத் தொடும் மாயாஜாலம்! சில படங்கள் நம்மைச் சிரிக்க வைக்கும், சில சிந்திக்க வைக்கும். ஆனால், ஒரு தேசத்தின் ஆன்மாவையும், அதன் கம்பீரத்தையும் ஒரு சின்னஞ்சிறு பாலகனின் கண்கள் வழியாக நம் கண்முன் கொண்டு வந்து நிறுத்தும் படைப்புகள் வெகு அரிது. அப்படிப்பட்ட ஒரு நெகிழ்ச்சியான, உத்வேகமூட்டும் படைப்பாகத் திரைக்கு வந்திருக்கிறது இயக்குநர் எஸ்.பி. பொன் சங்கரின் ‘ஃப்ளாக்’.

அம்மா, அப்பா இல்லாத குட்டிப் பையன் தீஹானுக்கு எல்லாமே அவனது தாத்தாதான். உயிரையே கொடுத்து வளர்க்கும் அந்தத் தாத்தாவுக்கு மனதுக்குள் ஒரு தீராத ஏக்கம். தலைநகர் டெல்லியில் குடியரசுத் தலைவர் ஏற்றும் நமது தேசியக் கொடியை நேரில் கண் குளிரப் பார்த்துவிட வேண்டும் என்பதுதான் அந்த ஆசை. ஆனால், விதி விளையாடுகிறது! எதிர்பாராத விதமாகத் தாத்தாவுக்கு உடல்நலம் குன்றிப் போக, அவரின் அந்தப் பெரிய கனவைத் தனது பிஞ்சுத் தோள்களில் சுமந்துகொண்டு, தனியொருவனாக டெல்லியை நோக்கிப் பயணத்தைத் தொடங்குகிறான் தீஹான். ஒரு சின்னப் பையனின் சாதாரணப் பயணமாகத் தொடங்கும் இந்தக் கதை, போகப் போக இந்தியாவின் பிரம்மாண்ட நிலப்பரப்பையும், பலவகைப் பண்பாடுகளையும், மனிதர்களின் அன்பையும் காட்டும் ஒரு வண்ணமயமான திரை விருந்தாக மாறுகிறது.

வழக்கமாக தேசப்பற்றுப் படங்கள் என்றாலே எல்லையில் நடக்கும் போர், ராணுவ வீரர்களின் வீரம் என்றுதான் பார்த்திருப்போம். ஆனால், நமது மூவர்ணக் கொடியையே கதையின் மையப்புள்ளியாக வைத்து, அதோடு ஒரு சிறுவனின் பாசத்தையும் லட்சியத்தையும் பின்னியிருப்பதுதான் இந்தப் படத்தின் மாபெரும் வெற்றி! குறிப்பாக, நமது தேசியக் கொடி அதிகாரப்பூர்வமாக நெய்யப்படும் கர்நாடக மாநிலம் ஹூப்ளி அருகிலுள்ள பெங்கேரி கிராமத்தையும், அங்குள்ள காதி கிராமோத்யோக மையத்தின் நுணுக்கமான உழைப்பையும் திரையில் காட்டியிருப்பது செம சர்ப்ரைஸ்! நாம் மரியாதையுடன் வணங்கும் அந்த மூவர்ணக் கொடி உருவாகும் விதத்தையும், அதன் பின்னணியில் இருக்கும் உழைப்பையும் தெரிந்துகொள்ள இது ஒரு அற்புதமான வாய்ப்பு.

தென்முனைத் தமிழ்நாடு தொடங்கி வடமுனைக் காஷ்மீர் வரை இந்தியாவின் அழகைக் கண்முன் விரிக்க இயக்குநர் எடுத்திருக்கும் முயற்சி பிரமிக்க வைக்கிறது. கர்நாடகா, ஆந்திரா, கேரளா, உத்தரப்பிரதேசம், மகாராஷ்டிரா, குஜராத், ராஜஸ்தான் எனப் பல மாநிலங்களின் இயற்கை எழிலும், வரலாற்றுச் சின்னங்களும் கதையோடு கைகோர்த்துப் பயணிக்கின்றன. காதலின் சின்னம் தாஜ்மஹால், குமரியில் கம்பீரமாய் நிற்கும் திருவள்ளுவர் சிலை, வானுயர்ந்த சர்தார் வல்லபாய் படேல் சிலை என இந்தியாவின் அடையாளங்கள் திரையில் தோன்றும்போது, தியேட்டரில் உட்கார்ந்து படம் பார்க்கிறோம் என்பதை மறந்து, இந்தியா முழுக்க ஒரு ஜாலியான டூர் போய் வந்த உணர்வு நமக்குக் கிடைக்கிறது.

டெல்லியை நோக்கி ஓடும் தீஹானுக்கு வழியில் என்னென்ன சவால்களும் ஆச்சரியங்களும் காத்திருக்கின்றன என்பதை யாராலும் யூகிக்க முடியாதபடி திரைக்கதை விறுவிறுப்பாக நகர்கிறது. வழக்கமான கடத்தல், மிரட்டல் என்ற பழைய பாணியில் சிக்காமல், விதவிதமான மனிதர்களையும், புதிய அனுபவங்களையும் சந்திக்கும் வகையில் கதையைப் பின்னியிருப்பது அருமை. வெவ்வேறு மொழி பேசும், வேறுபட்ட கலாச்சாரப் பின்னணி கொண்ட மனிதர்கள் அந்தச் சிறுவனுக்குத் தோள் கொடுக்கும்போது, “வேற்றுமையில் ஒற்றுமை” என்பது வெறும் வார்த்தையல்ல, அது நம் ரத்தத்தில் கலந்த உணர்வு என்பது இயல்பாகவே புரிகிறது.

தீஹான் கதாபாத்திரத்தில் குட்டி தனுஷ் அசத்தியிருக்கிறார்! தாத்தா மீதான அளவற்ற பாசம், இலக்கை அடைய வேண்டும் என்ற துடிப்பு, பயணத்தில் சந்திக்கும் திகைப்புகள் என ஒட்டுமொத்தப் படத்தையும் தனது இயல்பான நடிப்பால் தாங்கிப் பிடிக்கிறார். அவருடன் மிக்கி மக்கி ஜா, அபினவ் கோசாமி, அனந்த், பப்புஷா ஆகியோரின் நடிப்பும் கதைக்குப் பலம் சேர்க்கிறது. பல மொழிப் பின்னணியிலிருந்து வந்த நடிகர்களை ஒன்றிணைத்திருப்பது, இந்தப் படத்தின் கருத்துக்கு மேலும் அழகு சேர்க்கிறது.

இயக்குநர் எஸ்.பி. பொன் சங்கர், ஒளிப்பதிவாளராகவும் இரட்டைச் சவாரி செய்து இந்தியாவின் அழகைத் தனது கேமரா கண்களால் அள்ளியிருக்கிறார். ஒவ்வொரு ஊரின் வண்ணத்தையும், பிரம்மாண்டத்தையும் திரையில் பார்க்கும்போது அவரின் கடின உழைப்பு பளிச்சிடுகிறது. ராஜா ரவிவர்மா மற்றும் பாலசுப்ரமணியத்தின் இசை, இந்தப் பயணத்தின் வேகத்திற்கும் உணர்வுகளுக்கும் உயிர் கொடுக்கிறது. வழக்கமான கமர்ஷியல் மசாலாக்களைத் தேடிப் போகாமல், தேசப்பற்றையும் நல்ல கருத்தையும் பேசும் இத்தகைய படத்திற்குத் துணிந்து முதலீடு செய்த தயாரிப்பாளர் வைரப்பிரகாஷுக்கு ஒரு பெரிய சல்யூட்!

ஒரு சின்னப் பையனின் கனவுக்குள், தேசியக் கொடியின் வரலாற்றையும், இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மையையும் கொண்டு வருவது சாதாரண விஷயமல்ல. இன்றைய தலைமுறைக் குழந்தைகளுக்கு நமது நாட்டின் பெருமையையும், மாநிலங்களின் சிறப்பையும் சுவாரசியமாகச் சொல்லிக் கொடுக்கும் ஒரு பாடப்புத்தகமாகவே இந்தப் படம் அமைந்திருக்கிறது. தேசியக் கொடி என்பது வெறும் மூன்று வண்ணங்கள் கொண்ட துணியல்ல; அது கோடிக்கணக்கான இந்தியர்களின் கனவு, தியாகம் மற்றும் ஒற்றுமையின் அடையாளம் என்பதை ‘ஃப்ளாக்’ அழுத்தமாகப் பதிய வைக்கிறது. பெரிய நட்சத்திரங்கள் இல்லாவிட்டாலும், ஒரு பெரிய கருத்தைச் சுமந்து வந்திருக்கும் இந்தப் படத்தைக் குடும்பத்தோடும், குறிப்பாகக் குழந்தைகளோடும் சேர்ந்து கொண்டாடலாம்!